پخش تلویزیونی بمبی که روشن شده را از توی دست-های گربه-ی سخن-گو پرت می-دهد به دست-های موشی که پی-آپی همدستی-اش را با گربه انکار می-کرده-است؛ پشت تلفن می-گوید:«حواست با منه؟» بمب دوباره توی دست-های گربه-ایست که چشم-هایش را بسته است، «نمی-دونم»؛ صورت گربه سیاه سیاه شده است، کنترل روی سینه-ام است و او که پشت گوشی با من حرف می-زند می-فهمد که عادت کرده-ام به حرفایش گوش بکنم، ترس پشت تلفنش را درک بکنم و بدانم که او با این سکوتش -دارد- تظاهر می-کند که هنوز داشته راجع به چیزی که می-گفته حرف می-زده، می-دا

link دوباره که زنگ می-زند؛ انگار تلفن را بر نداشته-ام، نه؛ انگار قطع نکرده-بوده-است، انگار که ادامه-ی حرفی است که می-زده-است و می-کروفون-چی-ای برای چند ثانیه می-کروفون را زمین گذاشته-بوده-است تا چایی[-ئی] بنوشد؛ نمی-دانم، خنده-ام می-گیرد؛ اصلا[-ً] انگار عروسکی را در دستم گرفته-ام که حرف می-زند، می-گوید «باید تصمیم من باشه یا نه؟!» نمی-پرسم که چه تصمیمی، همان قضیه-ی دانشگاه را ادامه می-دهم. می-گویم «فکر کردم قطع کردی، استادت هم فکر کرده قطع کردی؛ فقط باید کمی صبر کنی تا دوباره سوال طرح بکند، استا

پخش تلویزیونی بمبی که روشن شده را از توی دست-های گربه-ی سخن-گو پرت می-دهد به دست-های موشی که پی-آپی همدستی-اش را با گربه انکار می-کرده-است؛ پشت تلفن می-گوید:«حواست با منه؟» بمب دوباره توی دست-های گربه-ایست که چشم-هایش را بسته است، «نمی-دونم»؛ صورت گربه سیاه سیاه شده است، کنترل روی سینه-ام است و او که پشت گوشی با من حرف می-زند می-فهمد که عادت کرده-ام به حرفایش گوش بکنم، ترس پشت تلفنش را درک بکنم و بدانم که او با این سکوتش -دارد- تظاهر می-کند که هنوز داشته راجع به چیزی که می-گفته حرف می-زده، می-دا

link دوباره که زنگ می-زند؛ انگار تلفن را بر نداشته-ام، نه؛ انگار قطع نکرده-بوده-است، انگار که ادامه-ی حرفی است که می-زده-است و می-کروفون-چی-ای برای چند ثانیه می-کروفون را زمین گذاشته-بوده-است تا چایی[-ئی] بنوشد؛ نمی-دانم، خنده-ام می-گیرد؛ اصلا[-ً] انگار عروسکی را در دستم گرفته-ام که حرف می-زند، می-گوید «باید تصمیم من باشه یا نه؟!» نمی-پرسم که چه تصمیمی، همان قضیه-ی دانشگاه را ادامه می-دهم. می-گویم «فکر کردم قطع کردی، استادت هم فکر کرده قطع کردی؛ فقط باید کمی صبر کنی تا دوباره سوال طرح بکند، استا